Hikâyemiz

Lobstar, Türkiye'deki bağımsız sanatçı ve atölyelerin işlerini bir araya getiren bir küratörlü pazar yeri — ve aynı zamanda bir duruş. Sanatın saklanacak değil, paylaşılacak bir şey olduğuna inanıyoruz. Galeri modelinin tek başına yetmediğini, sanatçının atölyesinden çıkan işin oturma odalarına, gardıroplara, mutfak raflarına da ulaşması gerektiğini düşünüyoruz.

Eserin bir duvarda asılı kalması değil; birinin sabah kahvesini eşlik eden bir seramik bardakta, bir çocuğun ilk yastığında, bir masanın üstündeki imzalı bir baskıda yaşaması — bizim için sanatın gerçekten dolaştığı yer burası.

Yıllar boyunca şunu gördük: Türkiye'de hem çok değerli sanatçılar hem de bu işlere açık, meraklı bir kitle var. Ama ikisinin buluşması çoğu zaman tesadüfe, şansa ya da dar bir çevreye kalıyordu. Galeri vitrininde duran bir eser ile onun günlük hayata dokunan hali arasındaki mesafe çok uzundu.

Lobstar'ı tam da bu boşluğu kapatmak için kurduk — galerilerde ve atölyelerde duran işi, sanatçının imzasını ve hikâyesini kaybetmeden gündelik hayata taşımak için.

Bugün 44 bağımsız sanatçı ve atölye ile doğrudan çalışıyoruz. Ara bir toptancı, geniş bir dağıtım ağı ya da anonim bir üretim yok: her koleksiyon, birlikte tasarladığımız sınırlı sayıda üretilen bir iş birliği. Küçük partiler halinde üretiyoruz; her parça ya sanatçısı tarafından imzalanıp numaralanıyor, ya da çıktığı atölyeye kadar izlenebiliyor.

Hız değil, zaman verebilmek bizim için önemli. Bir seramik kâsenin fırından çıkış ritmi, bir dokumanın tezgâhta bekleme süresi, bir çikolatanın dinlenme saati — hepsinin kendi temposu var. Biz de o tempoya uyuyoruz.

Bizim için sanatçı bir tedarikçi değil. Çoğu ilişkimiz yıllar önce başladı, çoğu hâlâ sürüyor. Her sanatçıyla birlikte oturup malzemeye, tona, hikâyeye birlikte karar veriyoruz. Adil bir gelir paylaşımı, şeffaf bir raporlama ve yaratıcı kontrolün sanatçıda kalması — bu üçü bizim için tartışılmaz.

Bir koleksiyon tükendiğinde onu yeniden bastırıp bastırmamaya sanatçı karar verir. Bir parçanın fotoğrafı çekilmeden önce atölyeyi ziyaret ederiz. Her koleksiyonun arkasındaki hikâye, sayfalarda sadece dekor olsun diye değil; gerçekten okunsun diye yazılır.